Het einde van het jaar maakt mij altijd nostalgisch… dus laten we terugblikken op 2025. Persoonlijk vond ik 2025 het moeilijkste jaar tot nu toe. Ja, moeilijker dan 2021 (mijn revalidatiejaar) omdat toen vrijwel alles voor de wind ging en omdat ik mij de helft niet kan herinneren. Maar dit jaar was moeilijk. Het had hoogtepunten, zoals het slagen voor mijn HBO-opleiding, en dieptepunten, zoals het krijgen van een burn-out. Dit jaar was vooral veel zoeken. Niet in letterlijke zin, hoewel ik geregeld dingen kwijt ben, maar vooral het zoeken naar mezelf. Wie ben ik? Wat zijn mijn grenzen? Wat wil ik uit het leven halen? Waar wil ik naartoe groeien? En wat maakt mij gelukkig?
Stapje terug
Dit jaar moest ik een stapje terug doen. Of nouja, stapje, een stuk of 20 stappen. Voor elk stapje terug ga je er twee vooruit, zeggen ze. Nou, dat is nog niet gebeurd. Ik bungel nog steeds ergens onderaan. Met sommige dingen dan. Mijn energie is nog steeds een groot ding en beperkt mij enorm. Aan de andere kant weet ik (eindelijk) beter wat mijn grenzen zijn en durf ik die aan te geven. Ik had al een enorme berg wijsheid en daar is alleen maar meer bijgekomen. Dit jaar was één grote levensles.
Komend jaar
Naast terugblikken op het afgelopen jaar ben ik ook vooruit aan het denken. Wat wil ik uit 2026 halen en hoe wil ik dat jaar aanpakken? Ik wil vooral rust. Het hoeft allemaal niet zo snel en de ‘normale’ snelheid van het leven kan ik niet bijhouden. Komend jaar wil ik leven op mijn tempo. Verder wil ik veel creativiteit. Op dit moment gaat daar veel tijd heen en dat wil ik graag zo houden. Mijn verzameling knutselspullen breidt zich steeds verder uit en daar ben ik helemaal oké mee. Ook wil ik graag mijn energie hervinden. Of dit ooit als vanouds gaat zijn weet ik niet, maar ik zou er wel graag meer van willen hebben.
Grootste wens
Reacties
Een reactie posten