Balans

Balans is enorm belangrijk voor mij. Zowel fysiek als mentaal. Mentaal in de zin van; mijn leven moet in balans zijn zodat ik het vol kan houden. Iedereen heeft andere grenzen. Daar hoor je respect voor te hebben en dat werkt beide kanten op. Als jij vaak wil feesten omdat dat voor jou een uitlaatklep is, helemaal prima. Maar mij niet bellen. Ik zit liever vier uur achter elkaar een goed boek te lezen. Ik merk dat ik de afgelopen weken op het randje van mijn grens zit qua belastbaarheid. Als een ander zou horen hoe mijn dagen eruit zien, klinkt het misschien alsof ik me aanstel. Maar ik heb gewoon net wat meer moeite met leven. Alles kost mij nét wat meer energie en ‘s avonds ben ik vaak op. Wanneer er van alles in mijn leven aan de hand is, op het gebied van studie en persoonlijke dingen, vind ik het moeilijk om daar een balans in te vinden. Het duurt vaak een paar weken voordat ik me heb herpakt. In die paar weken loop ik rond met een overvol hoofd en staan mijn gedachten op repeat. Soms gaat het op mentaal vlak zo bagger, dat zich dat ook op fysiek vlak uit en ik ziek wordt. Voor mn gevoel ben ik in rondjes aan het rennen zonder dat ik snap hoe ik de cyclus kan doorbreken. Enorm vermoeiend, maar dat hoort bij mij nu. Ik weet dat er een ‘aha’-moment komt, ik weet alleen niet hoelang het duurt voordat ik op dat punt kom. 

Iedereen is anders

Ik heb lang gedacht dat er niemand om mij heen was die het heel moeilijk vond om balans te vinden. Maar dit was omdat ik er geen gesprekken over had. En omdat ik in het verleden nooit naar een balans had moeten zoeken. Hoe meer gesprekken ik voerde, hoe meer ik erachter kwam dat juist heel veel mensen strugglen met een balans vinden. Maar ook dat die balans voor ieder individu compleet anders is. Zoals ik al zei; iedereen heeft andere grenzen, dus iedereen heeft andere behoeftes om tot een balans te komen. Sommigen verliezen zichzelf in een goed boek om tot rust te komen. Anderen gaan sporten om hun hoofd leeg te maken. Beide is prima, zolang jij doet wat voor jou werkt. En ja, dat is voor iedereen anders. Dus vergelijk jouw manier van balans vinden vooral niet teveel met die van anderen.

Fysiek

Op fysiek vlak is het vooral belangrijk om gewoon te blijven staan, haha. Ik kom uit een rolstoel en weer kunnen lopen is niet vanzelfsprekend voor mensen met NAH. Dit is geoefend en vrijgegeven toen dit veilig ging. Daar heb ik hard voor gewerkt en sindsdien verleg ik de lat met kleine stapjes. Weer kunnen fietsen, over balans houden gesproken, was nog een ding. Weer kunnen rennen was al helemaal een opgave, maar dat gaat goed nu. Af en toe heb ik nog een kleine balansverstoring. Iemand noemde dit een keer een peuterstap dus dan kan je je wat beter voorstellen hoe het eruit ziet. Een beetje onhandig, maar wel schattig. En een paar keer per jaar ga ik gewoon onderuit. Van de week ging ik bijvoorbeeld plat omdat ik van een stoepje af in de tramrails stapte. Daar kan ik later gelukkig om lachen, wetende dat zoiets ongetwijfeld nog een keer gaat gebeuren. Op het moment zelf weet ik mezelf niet zo goed een houding te geven, maar heel vervelend vind ik het ook niet. Gewoon ontzettend onhandig en een beetje dom. Maar wat kan ik zeggen; het leven is vallen en opstaan.