Vakans

Sinds het hele gebeuren ben ik welgeteld drie keer op vakantie geweest. Eén keer met mijn vader en twee keer met mezelf. Dit was een doe-vakantie, een zon-zee-strand vakantie en een mix daartussen. Ik kan met zekerheid zeggen dat ik minimaal één keer per jaar voor minimaal een week ergens met m’n gat op het strand wil liggen. Lekker niks doen, veel lezen, een beetje schrijven, lekker eten en een beetje winkelen; meer heb ik niet nodig. Niet gedacht dat dit zo snel al mijn voorkeur zou hebben, maar het past goed bij hoe mijn leven er nu uitziet. Vroeger had ik de ambitie om veel van de wereld te zien. Ik kocht een backpack en reisde een maandje door Bali en een jaar later door Vietnam. Dat waren beide prachtige reizen en ik heb er echt van genoten. Inmiddels heb ik mijn backpack verkocht en vind ik het prima om een weekje naar Spanje te gaan. 

Energie

De hele reden dat een zon-zee-strand-vakantie mijn voorkeur heeft, heeft met mijn energie te maken. Dingen doen op vakantie kan prima, daar niet van, maar ik moet dan wel rekening houden met de warmte. Als het boven de 22 graden met volle zon is, ben ik sneller moe. Mijn lichaam heeft dan meer rust nodig en ik kom de dag met moeite door als ik niet even rond 4 een uurtje op bed ga liggen. Afgelopen week was ik in Sevilla en dat heb ik daar geleerd. De eerste paar dagen daar was het zonnig en warm. Gelukkig hebben ze in Spanje siësta’s en daar deed ik lekker aan mee. De laatste paar dagen was het regenachtig en bewolkt, ik merkte dat ik dan geen rust tussendoor nodig had. Conclusie; zon en warmte is top, maar ook vermoeiend. Een zon-zee-strand-vakantie heeft toch mijn voorkeur. Dan moet je er alleen wel vanuit gaan dat ik niks intensiefs wil en ga doen. In Nederland heb ik het moeilijk genoeg met leven, dus op vakantie doe ik graag zo min mogelijk.

Alleen op vakantie

Dat ik alleen op vakantie ga vinden veel mensen knap. Eerlijk gezegd kan ik me moeilijk voorstellen hoe het zou zijn om met iemand anders op vakantie te gaan. En dan bedoel ik niet met mijn vader, dat is familie, maar met vrienden. Er zijn een aantal dingen waarmee ik rekening moet houden (zoals mijn energielevel). Zelf ben ik comfortabel met hoe ik in elkaar zit, maar om bij anderen aan te geven hoe mijn brein en lichaam werken, vind ik moeilijk. Ik ken mezelf redelijk goed, maar kan niet vooruitdenken. Een voorbeeld: deze vakantie was ik ontzettend uitgeput de eerste dagen. Ik vond het jammer om tussendoor op bed te gaan liggen. Maar dan kwam er een stemmetje in mijn hoofd die zei: “Je kan of nu een uurtje liggen en een genoeg energie hebben voor vanavond, of doorploeteren en uitgeput om 9 uur thuis zijn omdat je het niet meer trekt.” De laatste paar dagen merkte ik dat ik deze rust tussendoor niet meer nodig had. Maar ik deed evenveel dus ik snapte het eerst niet zo goed. Toen besefte ik me; het weer. Tuurlijk heeft dat effect op mijn energie. Weer wat geleerd. 

Liever alleen

Wanneer ik alleen mezelf ermee heb is het makkelijker om plannen te wijzigen. Wanneer dit ook effect heeft op iemand anders is dit moeilijker. “Ja maar we zouden toch dit gaan doen?”, is een opmerking die ik nog niet heb gehoord maar waar ik bang voor ben. Dat weet ik, maar soms lopen dingen anders en heb ik even een time-out nodig van het leven. De komende jaren wil ik nog lekker in mijn eentje weg, dus hoef ik daar allemaal niet om te stressen. Anderen vinden alleen op vakantie gaan misschien eng of moeilijk, ik heb juist het tegenovergestelde. Op vakantie met anderen lijkt me eng en moeilijk. En voor nu hoeft dat ook niet; ik heb het veel te erg naar mijn zin met mezelf.