Veerkrachtigheid

Wat ben ik absoluut niet? Flexibel. Ik krijg paniek van last-minute veranderingen of andere wijzigingen waardoor ik het overzicht op een situatie kwijt raak. Spontaniteit zit er meestal niet meer in voor mij. Er is te veel waar ik van te voren over na moet denken en rekening mee moet houden. En daar ben ik oké mee. Ik weet hoe ik in elkaar zit en hoe iets voor mij werkt. Daar hoef jij je niet druk om te maken, als je mijn keuzes maar respecteert.

Maar goed, ik dwaal alweer van het onderwerp af. Flexibel ben ik dus absoluut niet. Maar mijn veerkrachtigheid, daar verbaas ik mezelf soms mee. Mijn leven gaat absoluut niet soepel en ik lijk geen week te kunnen doorkomen zonder een tegenslag van zekere mate. Van een kwijt geraakte bestelling, tot een ID aanvragen zonder manier om je te identificeren, een winkelverbod van een jaar (lang verhaal) tot je portemonnee kwijt raken, op de één of andere manier zit ongeluk bij mij niet in een klein hoekje. Het zit in een grote auto die met harde muziek net iets te hard door je woonwijk rijdt. Lekker asociaal en je kan er niet omheen. Want al deze voorbeelden vonden in een tijdsbestek van drie weken plaats. En toch kan ik er nu om lachen. Het leven lacht me ook uit, dus waarom niet teruglachen?

En nou moet je er niet te makkelijk over denken hoor, want er zijn ook een hoop tranen gevallen de afgelopen paar weken en er is een hoop bij elkaar geschreeuwd. Maar wanneer mijn hersenen een gebeurtenis hebben verwerkt, kan ik haast niet anders dan er met een glimlach op terug kijken. "Niks in mijn leven gaat soepel", is een opmerking die vaak uit mijn mond is gekomen afgelopen tijd. Maar weet je? Prima, dan niet. Dan maar een ingewikkeld leven waarin vaak niks soepel of vanzelf lijkt te gaan. Dan maar een leven met grote moodswings en een hoop emoties. Want hoewel er dus veel negatieve en verdrietige emoties in mijn dagelijkse leven voorbij komen, zijn er ook een hoop positieve. Ik ben absoluut niet het type die bij de pakken neer gaat zitten en maar gewoon opgeeft. Ja, ik heb geaccepteerd dat ik anders ben, dat gebeurtenissen anders binnenkomen en dat ik deze anders verwerk. Maar ik zal altijd blijven proberen om een feestje te maken van mijn leven. En dat dat feestje nou net wat rustiger en eerder afgelopen is, betekent niet dat ik het niet prima naar mijn zin kan hebben.