Zelfliefde

Welkom bij een nieuwe post waarin ik mijn wijsheden deel; dit keer praat ik over zelfliefde. Dit is misschien wel de belangrijkste vorm van liefde. Hoe kun je namelijk verwachten dat iemand anders van je houd, als je niet van jezelf houdt? Heerlijk cliché, maar wel waar. Als jij niet comfortabel met jezelf bent, weerspiegel je dit naar buiten. Makkelijk gezegd weer, maar ik weet ook hoe moeilijk het is om van jezelf te houden. 

Onzekerheid

En toch: ik hou van mezelf en ik vind mezelf fantastisch. Zo, dat is eruit. Lang niet altijd hoor, er zijn genoeg momenten waarin ik zó erg met mezelf in de knoop zit. Naast die zekerheid is er namelijk een hele hoop onzekerheid. En dat is oké. Die mag er zijn. Als die onzekerheid mij maar niet in de weg gaat zitten. Oftewel, onzeker is iedereen weleens, maar het mag niet mijn leven bepalen. Dat ik iets niet doe of zeg vanwege mijn onzekerheid. Eigenlijk gebeurt dat oprecht alleen maar omdat de gedachte te snel door mijn hoofd sprong en ik die alweer ben vergeten. Maar ik kan me wel goed voorstellen hoe onzekerheid je in de weg kan zitten in het dagelijkse leven.

Gedachtegang

Daarom ga ik mijn gedachtegang met jullie delen, want wie weet helpt het iemand. Ik raak snel in paniek en die paniek kan makkelijk omslaan in een paniekaanval. Hoe ik me dan gedraag, wat ik dan zeg en hoe ik overkom, daar ben ik onzeker over. Ik werk er keihard aan om een manier te vinden om hiermee om te gaan. Een manier die voor mij werkt. Ik ben een stappenplan voor mezelf aan het ontwikkelen dat ik kan aflopen wanneer ik in een paniekaanval terecht kom. Op die manier wil ik er zelf mee kunnen omgaan en zorg ik ervoor dat ik in zo'n moment niet afhankelijk ben van anderen. Geloof me, dat is namelijk voor niemand leuk.

Ik vind het ontzettend moeilijk dat dit nu een onderdeel van 'Pien' is, maar ik ben het langzaam aan het accepteren. Mijn gedachtegang is namelijk als volgt: ik doe het niet expres. Die paniek is ontzettend vervelend en zorgt ervoor dat alle logica even uit het raam wordt gegooid, maar ik kan er niks aan doen. Het hoort bij mij. Ik probeer in zo'n moment liever voor mezelf te zijn en laat mezelf even uitrazen. Dat heb ik nodig, voordat ik probeer om mezelf te herpakken. Lief zijn voor jezelf is geen vrijbrief voor lui zijn, naar anderen wijzen en vooral geen schuld op je nemen. Lief zijn voor jezelf is erkennen dat je moeite hebt met bepaalde aspecten van het leven en oké zijn met die tekortkomingen. Het is daarmee leren omgaan op een manier waarbij je anderen en jezelf geen pijn doet. Het is toleranter zijn voor jezelf.

Fantastisch

Nog zo'n cliché dat lijkt te kloppen, als je goed in je vel zit, komen er vanzelf goede dingen op je pad. De afgelopen weken gaan goed. Over het algemeen dan, want ja, ik struggle dus ook nog steeds met mezelf. Vorige week had ik drie dagen op rij een paniekaanval, na er maanden geen last van te hebben gehad. Dan wordt je even keihard met jezelf geconfronteerd en met je neus op de feiten gedrukt. Maar er waren ook genoeg leuke momenten die week. Sowieso gaat het best goed de afgelopen weken. Ik moet die goede momenten niet vergeten. Mijn enthousiasme en doorzettingsvermogen opent namelijk deuren. Dus weet je, probeer deze gedachtegang eens uit. Wees liever voor jezelf. Ja, het is goed om er zelf mee om te kunnen, maar het is niet jouw schuld. Whatever die tekortkoming ook is. Waarom zou je jezelf niet fantastisch vinden als je voor de rest van dit leven vastzit in dit lichaam? Het is jouw leven. Maak er wat leuks van.