Met Pien op reis: glas halfleeg

De meid was weer een weekje weg. Dit keer geen all-inclusive, maar het tegenovergestelde: kamperen. Ik was een vriend opzoeken die door de Balkan aan het reizen was. Waar ik overigens niks van heb gezien want ik sloot me aan tijdens de laatste week van zijn reis, in Italië. Maar goed, dat maakt verder niet uit. Wat wel uitmaakt en een hele ervaring was, is samen reizen. Dat heb ik sinds mijn ongeluk niet meer gedaan. Ja, met mijn vader, maar dat telt niet. Wat heb ik het leuk gehad! Tegelijkertijd; wat ben ik hard met mezelf geconfronteerd en wat heb ik daar weer veel van geleerd. Dat neemt niet weg dat het huilen me af en toe nader stond dan het lachen. Niet vaak hoor, maar ik had zo mijn momenten. Het was onvermijdbaar dat die zouden komen. Leuk is anders. Dit hoort echter bij mij, dus ik probeer van deze ervaringen te leren en er lessen uit te halen. 

Les 1: Reis met iemand die jouw situatie begrijpt en respecteert

Dat had ik goed gedaan. De man waarmee ik op reis was wilde zoveel rekening met mij houden. Op een gegeven moment voelde ik mij zelfs best wel bezwaard. Er zitten veel meer haken en ogen aan met mij op reis gaan dan ik dacht. Van tevoren had ik een “wat heb ik nodig op reis”-lijst gemaakt waar ik een aantal punten in had gezet, maar die lijst is toe aan een update. Want ook al heb ik een berg zelfkennis, ik had lang niet overal aan gedacht. De ander moet daar begrip voor hebben en snappen dat ik ook nog steeds aan het uitzoeken ben hoe en wat. Hoe ik in elkaar zit, wat ik nodig heb en wat ik aankan. En dat verandert van dag tot dag. Dus ook al snap ik steeds beter hoe ik in elkaar steek, ik kan niet voorspellen hoe ik over een uur in mijn vel zit. Het plan van die dag kan veranderen a.d.h.v. hoe ik mij voel. Dat moet gerespecteerd worden. Dat miste ik totaal niet trouwens, maar viel me wel op.

Les 2: Elke dag is een rollercoaster aan emoties

Dit wist ik al, maar ik had niet voor ogen gezien hoeveel effect dat op iemand anders kan hebben. Ik had dit dus ook niet in mijn lijst meegenomen. Een volgende keer wil ik dit echter wel van tevoren benoemen. Ik heb zo mijn dipjes. Die duren niet lang, maar komen bijna dagelijks voor. Niet lang als in; ik ben ff voor een halfuur bezig in mijn hoofd en minder te genieten. Vind ik zelf ook niet leuk en ik struggle daar enorm mee. Maar het hoort bij mij. Geef me even de tijd om het in mijn hoofd te regelen and we’re good. Dat halfuurtje mokken of verdrietig zijn ga je meemaken. Trek het je niet te veel aan, maar reken mij er ook niet op af. Ik doe het niet expres. Als je wilt weten wat er in mijn hoofd omgaat op zo’n moment: vraag het. Als ik iets wél goed kan, is het eerlijk en direct zijn. Dat kan wat aansporing nodig hebben, maar het gebeurt zelden dat ik iets voor me houd.

Les 3: Communication is key

Daar is ‘ie weer: mijn levensmotto. Keer op keer word ik er weer aan herinnert waarom dit mijn levensmotto is. Ja, ik ben goed in communiceren, maar dat moet ik wel blijven doen. Want ook bij mij schiet dat er soms in. Als ik goed ben in communiceren, dan ben ik een ster in dingen voor anderen invullen. Die invulling komt voort uit mijn eigen gedachtespinsels en klopt 9 van de 10 keer niet. Wat heb ik daarvan geleerd? Deel die invulling en praat erover i.p.v. het voor je te houden. Op die manier maak je van een mug een olifant en vaak is dat onnodig. Onzekerheden zijn precies dat: onzekerheden. Ideeën die je zelf hebt gefabriceerd en die zich in jouw hoofd genesteld hebben. In jouw hoofd. Niet in dat van een ander. Dus communiceer ze en geef de ander de kans om deze ideeën te ontkrachten. Andersom werkt dat natuurlijk net zo goed. Communicatie moet van twee kanten komen. Dus ga op reis met iemand die communicatie ook belangrijk vindt en dit goed kan.

Les 4: Ik moet plek innemen

Plek innemen vind ik moeilijk. Dat mensen rekening met mij willen houden vind ik moeilijk. Vaak probeer ik rekening met een ander te houden, terwijl dat andersom net zo goed moet gebeuren. Plannen mogen ook op mij worden aangepast. Ik heb duidelijkheid nodig, maar moet dat een ander net zo goed geven. Dit heeft samenhang met het vorige punt: communication is key. Een ander weet niet wat zich in jouw hoofd afspeelt. Als een ander daar bij jou naar vraagt wees vooral eerlijk in je antwoord. Anders schiet je er nog niks mee op. En accepteer dat plannen ook op jou kunnen worden aangepast. Niemand wordt er vrolijk van als jij met een chagrijnige kop rondloopt. Jij wilt zoveel rekening houden met anderen, maar andersom willen anderen dat ook graag doen voor jou. Dus neem plek in.

Er zijn meer lessen die ik heb geleerd, maar dit zijn de belangrijkste. Op het moment van schrijven heb ik nog een paar dagen te gaan, dus er komen er ongetwijfeld nog een paar bij. En dat is prima. Ik ben tenslotte ook maar een 24-jarige meid die het leven aan het ontdekken is. You live and you learn baby.