Dit is al jaren mijn motto. Waar het eerst echt wel meeviel met hoe goed ik was in communicatie, is dat nu anders. Ik moet wel. Als jij niet duidelijk en direct bent, ga ik het niet snappen. I can't do vaagheid. En hoewel veel mensen een goede communicatie hoog in het vaandel hebben staan, zijn ze het niet gewend. Ik vraag en zeg bijna alles. Schaamte is voor mij een verre vriend. Toch zijn mensen die directheid niet gewend en kan dat als vervelend worden ervaren. Boeit dat me veel? Niet echt.
Mensen kunnen niet in je hoofd kijken
Je kan je afvragen waarom ik vrijwel alles aangeef en mijn antwoord daarop is: mensen kunnen niet in je hoofd kijken. Gelukkig maar, want volgens mij zit mijn op sommige vlakken behoorlijk in de war. Je kan niks aan mij zien. Daardoor wordt er automatisch vanuit gegaan dat ik een 'normale' 24-jarige ben. Maar zoals je in alle blogposts hebt kunnen lezen, niks is minder waar. Mijn hoofd werkt anders dan dat van de meesten. Grapjes snap ik soms niet en een opmerking kan dagen blijven hangen. Mijn leven moet gestructureerd zijn zodat ik het overzicht behoud en niet in paniek raak. En daar heb ik geen zin in. Ik heb geen zin om me ergens druk over te maken of paniek over te hebben, dus ik communiceer alles. Het kan even duren voordat een opmerking lang genoeg in mijn hoofd heeft gespookt en ik er daadwerkelijk iets mee doe. Ik belde laatst bijvoorbeeld met mijn vader en die maakte een opmerking die bleef hangen. Mijn vader had daar geen idee van totdat ik hem drie dagen later terugbelde en om uitleg vroeg.
Communiceren kun je leren
Inmiddels ben ik heel eerlijk. Maar dan echt heel eerlijk. Eventuele leugens maak ik niet, want die onthoud ik niet. Die eerlijkheid verwacht ik terug en krijg ik ook terug. De relaties die ik heb zijn sterk en gelijkwaardig. Als een opmerking in mijn hoofd blijft hangen ben ik me er echt wel van bewust dat het waarschijnlijk niks is. Maar als het me bezig houdt, waarom zou ik er dan niet naar vragen? Waarom zou ik me in mijn hoofd druk blijven maken als het ook gewoon gecommuniceerd kan worden? Mijn conclusie van dit verhaal is dat mensen meer met elkaar zouden moeten praten. Er ontstaan zoveel misstanden als gevolg van miscommunicatie. Praat gewoon met elkaar. En dat hoeft niet beschuldigend te zijn, gewoon een "He, toen je dit zei, hoe bedoelde je dat? Want ik heb het geïnterpreteerd op deze manier." Klinkt niet zo moeilijk he? Probeer het eens uit.
Reacties
Een reactie posten