(Af)studeren deel 3

Inmiddels zijn we aangekomen in oktober 2023. Het eerste blok was geweest, in de twee blokken die volgden zou ik een minor volgen en daarna beginnen met afstuderen. Ik zit precies in het jaar waarin ze alles de hele tijd omgooien. Heel irritant. In plaats van een minor, hadden we nu ‘stones’. Een stone is een soort groot project, waar je (natuurlijk) in een groepje aan werkt. Hoewel een deel samenwerken is, lever je uiteindelijk individueel een eindproduct in. Tijdens de stone volg je vakken die bijdragen aan het realiseren van het eindproduct. Lekker vaag he? Helaas is dit de beste uitleg die ik je kan geven. 

Afstudeervoorstel

In plaats van een minor volgde ik dus twee stones. Nou, dat vond ik echt niet leuk. Ik heb het natuurlijk wel gehaald, maar echt naar mijn zin had ik het niet. In blok 4 had ik heel het blok om aan mijn afstudeervoorstel te werken. Normaal lever je dat in tijdens je studie, maar aangezien dat voor mij niet te doen is, kreeg ik daar een apart blok voor. Ik werd gekoppeld aan een begeleidster en gaf vorm aan mijn voorstel. Wat ik nou precies aan het doen was, dat weet ik niet. Dit was veel te veel vrijheid, ik wist niet goed wat ik moest aanleveren en wat er nou van mij verwacht werd. Van mijn begeleidster was ik in eerste instantie ook geen fan en in eerste instantie was dat geen match. Na twee keer inleveren, feedback krijgen en aanpassen, leverde ik het voor de derde (en laatste) keer in. Afgekeurd. Godverdomme. Nou, ik alles bij elkaar schreeuwen (want mijn frustratie moest eruit) en ontzettend kwaad zijn. Dat dit het jaar erna ander moest, dat wist ik wel zeker. Ik ben na het horen van de afkeuring meteen naar mijn mentor gegaan en die heeft meer begeleidingsuren voor mijn afstudeerbegeleidster aangevraagd. Hoewel ik nog steeds gefrustreerd was, kon ik er niks meer aan doen. Ik had zomervakantie en eigenlijk kwam het ook weer mooi uit dat het voorstel was afgekeurd. Schooljaar 2024-2025 zou dan mijn afstudeerjaar worden. 

Afstudeerbegeleidster

Inmiddels ben ik dol op mijn begeleidster. We snappen elkaar goed en hebben om de twee/drie weken een gesprek op school. Hierbij kijkt ze naar wat ik heb gemaakt; of ik ergens te veel in detail ben getreden, of juist te weinig. Het is geen nakijken, maar ze helpt me een handje de goede richting op. Ik ben echt slim en verricht goed werk, maar ik heb de neiging om te snel te willen gaan. Daardoor mis ik vaak stappen en zelf zie ik dat niet. Ik heb iemand nodig die af en toe over mijn schouder mee kijkt en de stappen die ik (nog) moet maken met mij bespreekt. Tijdens zo’n bespreking hoeft ze dus geen leraar te zijn, maar eerder een klankbord. Ook helpt ze me met het verduidelijken van de opdracht. Mijn opleiding is namelijk nogal vaag en door mijn hersenletsel heb ik behoefte aan structuur en duidelijkheid. Door de verschillende stappen te bespreken wordt het voor mij duidelijk wat er van mij wordt verwacht. De structuur kan ik zelf aanbrengen, maar ik heb haar wel nodig voor het verduidelijken van de opdracht. 

Afstuderen

Dus nu loopt alles wel en ben ik ervan overtuigd dat ik dit schooljaar mijn diploma ga halen. Mijn studieloopbaan en de hobbels die ik daarin tegenkwam heb ik aan je uitgelegd. Hopelijk was het enigszins te begrijpen. Ik heb echter zoveel meer geleerd, maar dat vertel ik je in de volgende blog.