Een nieuwe start

Ik ben verhuisd! Al een paar jaar ben ik klaar met Amsterdam, maar sinds een jaar wil ik echt weg. Hoewel het een leuke stad is, is het niet meer voor mij. Het is te druk, te volgebouwd en er is geen ruimte. De mensen vind ik onverschillig, afstandelijk en nep. Nu weet ik dat niet iedereen in Amsterdam zo is, maar de juiste mensen kom ik maar niet tegen. Dus, na een aantal jaar te hebben gestreden voor een plekje in de Amsterdamse bubbel, ben ik er klaar mee en afgelopen weekend ben ik verhuisd naar Tilburg.

Keuzes

“Waarom Tilburg?” Vraagt iedereen aan me. Eerlijk? De keuze was vooral een gevoel. Ik had een aantal vereisten voor de stad waar ik heen wilde en daar kwamen iets van vijf steden uit. Vervolgens maakte ik dagtripjes naar die steden om te kijken hoe ik me in die stad voelde en sprak ik mensen aan die er wonen en me iets konden vertellen over wat voor stad het is. Bij Tilburg had ik meteen het gevoel “dit is mijn stad”, dus alle pijlen werden gericht op Tilburg. Dat dit zo snel gelukt is en ik een prachtig appartement heb bemachtigd, had ik stiekem gehoopt, maar niet verwacht. En toch zit ik er. (Hoe ik dat heb gedaan? Ik heb een moeder die hier heel goed in is en een leuke persoonlijkheid. Een combinatie die deuren opent.)

Toekomst

En wat een goede keuze was dit. Ik zit hier nog geen week en heb nu al het gevoel dat deze stad mij de rust geeft waar ik zo naar snakte. Het is stil en rustig, de mensen zijn aardig en hebben de tijd voor je, het is groen en belangrijk: ik kan vogels horen fluiten zonder uitlaatgassen van auto’s of vliegtuigen op de achtergrond. Dit alles geeft me meer rust in mijn hoofd. Ik denk helderder. Er waren veel dingen die ik wilde doen ‘als ik meer ruimte heb’, en die kan ik eindelijk uitvoeren. In Amsterdam werd ik tegengehouden door de beperkte ruimte die ik had en die ik mezelf gaf. Ik durfde niet ver vooruit te kijken omdat ik wist dat ik graag weg wilde. Nu kan ik een toekomst gaan visualiseren die ook nog eens mogelijk is. 

Stap voor stap

Dus afgelopen weekend was het doei Amsterdam, hallo Tilburg. En wat ben ik nu al content met die keuze. Ik heb een prachtig, ruim appartement met een grote keuken en eigen knutselkamer (mijn droom!). Maar hoewel ik het fijn vind dat ik hier zit, weet ik ook dat ik eenzaam ga zijn. En door dat aan mezelf toe te geven, merk ik dat ik gegroeid ben. Ik ken hier niemand, maar op de één of andere manier vind ik het niet per sé spannend. Nieuwe mensen komen vanzelf. Ja, ik zal er (natuurlijk) moeite in moeten stoppen, maar that’s okay. En een tijdje eenzaam zijn is ook niet erg. Dat betekent dat ik ruimte heb voor mezelf, om er nog beter achter te komen wat ik wil, voordat ik te maken heb met invloeden van buitenaf. Het betekent dat ik de tijd heb om mijn appartement leuk te maken en dat echt mijn plekje te maken. Dus ik heb er zin in. Heel veel zin. En ik ben klaar voor deze nieuwe start.